Słowiańskie & Patriotyczne - Polska Estrada

Polska Estrada
Przejdź do treści

Menu główne:

Zespoły

Slowianskie & Patriotyczne

Ten temat jest poświęcony mało znanym, ale godnym uwagi wykonawcom muzycznym. Tym razem koncentruję się na formacjach manifestujących sentyment do słowiańskości, polskości, czyli narodowości. Przedstawię grupy folk metalowe, rodzimowiercze, patriotyczne i nacjonalistyczne. Ten przekaz muzyczny pokazuje, że do słowiańskości i polskości można podchodzić na wiele sposobów.
A jak to wszystko się zaczęło? Mówi się, że każdy gatunek muzyczny wyrasta z poczucia odrębności twórców oraz ich niechęci do zastanego porządku, co w konsekwencji staje się przyczyną buntu światopoglądowego.
Dla ludzi chociaż powierzchownie zaznajomionych z naszą historią nie będzie niespodzianką fakt, iż historia patriotyzmu i słowiańskości w tekstach piosenek zaczęła się od ucisku. Ucisku, dodajmy, tak fizycznego, jak i psychicznego, który dotykał naszych rodaków od czasóch PRL-u. Komunistyczna władza ograniczała swobody obywateli, którzy, nie mając okazji do samorealizacji, szukali możliwości podjęcia walki o lepszą przyszłość. Naturalnym krokiem wydawała się więc ucieczka w muzykę. To dzięki niej każdy mógł dać upust swoim emocjom w tekstach, które aluzyjnie punktowały przewinienia władzy,a do tego pozwalały poczuć jedność z resztą społeczeństwa, wiadomo bowiem, że nic tak nie łączy, jak wspólny wróg. Dziś przedstawię piosenki, z których przebija zakłamywana przez lata prawda wykonywane przez kilka niezwykłych zespołów i wykonawców polskiej estrady.

Andrzejem Nowak występuje z zespołem rockowym Złe Psy, ale również Andrzej Nowak jest załorzycielem i gitarzystą formacji rockowej TSA zaliczany do prekursorów heavy metalu w Polsce, który zadebiutował w 1981 roku. Andrzej Nowak to niezwykle charyzmatyczna, barwna i jak wielu twierdzi kontrowersyjna postać na polskiej estradzie. Człowiek wielu talentów: kompozytor, aranżer, producent. Po wprowadzeniu przez komunistów stanu wojennego w Polsce Andrzej Nowak jako jeden z nielicznych artystów zawiedił działalność estradową w dowód protestu. ZŁE PSY to rewelacyjny, pełen niezwykłej energii zespół. Na rynku muzycznym zadebiutował w 2002 roku albumem „Forever” wydanym przez wytwórnię Metal Mind Productions. Debiut od razu okazał się ogromnym sukcesem. Druga płyta pt. “Polska – Urodziłem się w Polsce” między innymi z udziałem obecnego basisty zespołu „SCORPIONS” Pawła Mąciwody, również zebrała znakomite recenzje. Płyta jest odbierana jako kontrowersyjna, ponieważ zakazana w oficjalnych, a promowana w narodowych rozgłośniach radiowych. Piosenka pt. “Urodziłem się w Polsce” jest najbardziej rozpoznawalnym utworem formacji Złe Psy. Śpiewa ją cała Polska, a rodzimy bokser Artur “Szpilka” wybrał ją jako hymn na otwarcie wszystkich swoich walk. Koncerty Złych Psów są mega widowiskowe, a sceniczny magnetyzm i charyzma Andrzeja Nowaka dostarczają słuchaczom niezwykłych przeżyć i czynią z niego niekwestionowaną gwiazdę rocka.

Zespół Ludola to neofolkowy zespołów wykonujący piosenki o podłożu patriotycznym, który powinien się spodobać miłośnikom piosenek żołnierskich i patritotycznej poezji śpiewanej. Zespół komponuje spokojne, zazwyczaj poważne utwory, w których główną rolę odgrywa gitara akustyczna. Muzyka zespołu często stanowi ilustrację do wierszy XIX i XX wiecznych polskich poetów: Marii Konopnickiej, Teofila Lenartowicza, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego. Twórcy projektu przedstawiają się publiczności jako “ułani z fantazją i wiejskie dziewoje”.

Posługując się nazwą Ludola, nawiązują zaś do niemego kowala z dramatu Stanisława Szukalskiego. Jedną z najlepszych piosenek, nagranych przez uczestników przedsięwzięcia, jest “Dusza Powstańca”. Znakomicie brzmi również utwór “Gdy Janeczek z wojenki wróci”. Innymi piosenkami, godnymi posłuchania, są “Na Lipę Słowiańską” i “Elegia… (O Chłopcu Polskim)”. Wszystkie te utwory, zawierają teksty wspomnianych wcześniej autorów. Zespół Ludola to idealna propozycja dla melomanów, którym bliski jest nie tylko podziw dla bohaterskich wojaków, ale także sentyment do słowiańszczyzny. Skład zespołu tworzą: Janek – wokale i muzyka, Zośka – wokale i przeszkadzajki, Uniewit – bas i realizacja nagrań, Jarosław – gościnnie akordon. Wydane płyty zespołu Ludola to w roku 2011 – „Przedwiośnie” CD, w 2012 – „Rogate Czapki, Rogate Serca”, w 2013 – „Świat był piękniejszy tego lata”, w 2014/15 – „Cięższą podajcie mi zbroję”.

Irydion to zespół muzyczny z Brzegu. Grają różne odmiany muzyki rockowej - od akustycznych ballad aż po hard rock i heavy metal. Utwory mają przekaz tożsamościowy, narodowy i patriotyczny. Irydion to grupa wywołująca zróznicowane emocje: patriotyczna prawica ją kocha, a internacjonalistyczna lewica nie akceptuje jej istnienia. Zwolennicy zespołu zwracają uwagę na fakt, że Irydion jest jednym z niewielu zespołów narodowych prezentujących wysoki poziom artystyczny. Podkreślają propolski charakter formacji, a także jednoznacznie konserwatywny światopogląd artystów. Nowy album zespołu, zatytułowany "44!" wydany 2011 roku, nie zawiera elementów rasistowskich czy antysemickich. Nie można go uznać za materiał nawołujący do nienawiści wobec innych nacji (ani, tym bardziej, za faszystowską propagandówkę).
                                                              Pierwszy album "Credo", który wydali 2003 roku, ustępuje t filozoficznym refleksjom, nawiązaniom do tradycji słowiańskiej, a nawet wątpliwościom religijnym. W utworze "Dęby Umierają Stojąc (Bogowie Odchodzą w Milczeniu)" pojawiają się bezpośrednie aluzje do rodzimowierstwa: "Milknie ptaków śpiew, leśne królestwo kryje noc, prastarym dębom niosąc sen. To one żyją całe wieki tu, świadkowie zapomnianych słów, zapomnianych bóstw". Pod koniec kompozycji pojawiają się pytania: "A jeśli Bóg niejedno ma imię? A jeśli Bóg niejedną ma twarz? Co, jeśli człowiek samotnym wilkiem? Co, jeśli nic ponad nas?". Irydion jest jak Moc: posiada zarówno jasną, jak i ciemną stronę. Ta pierwsza to patriotyzm, szacunek do polskiej historii, umiłowanie kultury narodowej, nawiązania do tradycji słowiańskiej i zainteresowanie problemami społeczno-obyczajowymi. Ta druga to ultrakatolicyzm i antysemityzm rodem z płyty "Credo" oraz niestosowne nawiązania do symboliki rasistowsko-neonazistowskiej. Formacja jest godna uwagi ze względu na swój talent (utwory jak "W Obronie Życia" i "Dęby Umierają Stojąc" to prawdziwe perełki!).

Horytnica jest jednym z tych zespołów muzycznych, które sprawiają, że otaczający nas świat staje się lepszy. Ta założona w 2007 roku grupa, grająca rock tożsamościowy, przywraca wiarę w to, że polskie zespoły narodowe mogą tworzyć naprawdę dobrą i ambitną muzykę. Płyta "Głos Patriotów", wydana w roku 2011, to absolutna rewelacja, którą po prostu trzeba poznać. Krążek zawiera czternaście utworów, a część z nich to małe dzieła sztuki, które mogą powalić na kolana. Wiele z zapisanych na płycie utworów porusza tematy związane z polską historią. To właśnie one są najpiękniejsze i czynią Horytnicę formacją godną najwyższego szacunku.
Na szczególną uwagę zasługują utwory "Śląski Rycerz" i "Słowiańska Armia Pracy". Ten pierwszy wydaje się być najbardziej radykalnym pod względem treściowym. Podmiot liryczny, przemawiając do nieżyjącego powstańca śląskiego, opowiada o aktualnych problemach związanych ze Śląskiem. W tekście da się wyczuć oburzenie spowodowane działalnością tamtejszych autonomistów. Co do "Słowiańskiej Armii Pracy", jest to utwór nawiązujący do estetyki socrealistycznej. Pojawiają się w nim sformułowania typu "stalową wznosząc pięść", "biją serca maszyn", "ramiona dźwigów wzwyż", "krew, co spaja stal". Nic więc dziwnego, że "Słowiańska Armia Pracy" tak bardzo się podoba działaczom nacjonalistyczno-robotniczej Zadrugi. Horytnica gra naprawdę dobrze. Większość piosenek, zarejestrowanych na krążku "Głos Patriotów", jest chwytliwa i świetnie skomponowana. Kompozycje zazwyczaj są rytmiczne, dynamiczne i pełne energii, ale absolutnie nie agresywne. Zespół niewątpliwie tworzy muzykę mocnego uderzenia, jednak nie jest ona aż tak ostra, jak mogłoby się wydawać. Przeciwnie: utwory Horytnicy brzmią raczej grzecznie i umiarkowanie. Dotyczy to zresztą nie tylko warstwy dźwiękowej, ale także tekstowej. Formacja prezentuje to, co najlepsze w polskim patriotyzmie i nacjonalizmie.

Percival Schuttenbach to grupa z Dolnego Śląska grająca muzykę folkową (czasem czystą, a czasem zmieszaną z rockiem i metalem). Sam zespół określa swoją muzykę jako „Nową Falę Polskiego Heavy Folku” („New Wave of Polish Heavy Folk”). Nazwa zespołu nawiązuje do gnoma Percivala Schuttenbacha, jednej z postaci występujących w sadze o wiedźminie autorstwa Andrzeja Sapkowskiego. Istnieje od 1999 roku i nadal się rozwija. Muzyka to często tradycyjne pieśni z terenów całej Słowiańszczyzny w nowej, nierzadko metalowej, ciężkiej aranżacji. W piosenkach formacji można usłyszeć najróżniejsze języki, np. polski, białoruski, ukraiński, bułgarski, niemiecki, staroislandzki. Wielkim atutem kapeli jest sięganie po etniczne instrumenty, takie jak gęśle, lira bizantyjska, saz, davul czy sopiłka.
Zespół chętnie korzysta z dorobku znanych literatów, zarówno rodzimych, jak i zagranicznych.
Przykładowo, utwór “Reakcja pogańska” bazuje na utworze Kazimiery Iłłakowiczówny. Niektóre piosenki, zwłaszcza te starsze, mają jednak teksty unikatowe, ułożone przez członków formacji. Kapela realizuje kilka projektów artystycznych pod szyldami Percival Schuttenbach (“Nowa fala polskiego heavy folku”, “Rock patriotyczny”) i Percival (“Wczesne średniowiecze”, “Zakazane piosenki”, “Piraci”). Niektóre z tych projektów powstały z myślą o rozmaitych eventach historycznych. Grupa ma na koncie sporo interesujących video clipów, które można obejrzeć w serwisie YouTube (oficjalny profil zespołu to percivalschuttenbach).

Zespół Jar to trio ze Sławkowa tworzący czysty, słowiański folk. Został założony zimą 2006 roku, a pierwszą płytę wydali jesienią 2007 roku. Obecnie zespół Jar może się pochwalić trzema krążkami, zatytułowanymi "Mała Nocka", "Niesiem Plon" i "Jarowoj". W skład grupy wchodzą uzdolnieni panowie o imionach na literę "A" (dwaj Aleksandrowie i jeden Adam). Oficjalny profil Jaru, dostępny w serwisie Last FM, podaje, że zespół "tworzy muzykę w oparciu o muzyczne i liryczne zapisy etnografów oraz podania, legendy i obrzędowość ludową Słowian". Informuje też, że "kapela chce się rozwijać i poszerzać horyzonty, tylko i wyłącznie w ramach wczesnego średniowiecza i słowiańskości".
Trio chętnie nawiązuje do rodzimych bogów i demonów jak np.("Jaryło", "Rodzanica"), bohaterów i bohaterek ("Lech", "Ballada o Wandzie"), zwyczajów i obyczajów ("Kupalnocka", "Gody") oraz realiów wczesnośredniowiecznego życia ("Z wojny", czy "Słowiański taniec"). Instrumenty wykorzystywane przez grupę to m.in. dudy, gęśle, mandola, lutnia i drumla. Nazwa formacji oznacza zaś "dolinę erozyjną o wąskim dnie i stromych zboczach". Jar występuje czasem na żywo - uświetnia imprezy historyczne, folklorystyczne i rodzimowiercze. Niekiedy koncertuje razem z opisanym wcześniej Percivalem Schuttenbachem.

Forteca to zespół historyczno – patriotyczny z dynamicznym brzmieniem i melodyjnymi  solówkami, grający dwa rodzaje piosenek. Jedne to są utwory z oryginalnymi tekstami, a drugie to utwory wykorzystujące twórczość znanych polskich poetów ilustrujące dźwiękami wiersze m.in. atorstwa Tadeusza Gajcego, Władysława Broniewskiego, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Konstantego ILdefonsa Gałczyńskiego i innych. A zatem znaczna część ich nagrań to poezja śpiewana. Forteca to zespół góralski ze Szczyrku powstały w 2006 roku. Wrto wspomnieć że zajęli pierwsze miejsce w konkursie HARD AS A ROCK - ŻOŁNIERZE POLSKIEGO PODZIEMIA, a dzięki widowni – otrzymali też nagrodę publiczności.
Konkurs odbył się 23 lutego 2013 roku we Wrocławiu. Śpiewali o Armii Krajowej, czasach dywersji i walce o niepodległość. O ludziach twardych jak skała - żołnierzach Polskiego Państwa Podziemnego i Żołnierzach Wyklętych. Bardzo udane interpretacje to “Pieśni o Żołnierzach z Westerplatte” i “Elegii o… (Chłopcu Polskim)”. Co do piosenek z tekstami unikalnymi, warto wspomnieć o utworze “Forteca”. Padają w nim słowa “Forteca, Forteca, ostatni bastion Polski”. Niewykluczone, że jest to manifest artystyczny tej wyjątkowej formacji. Członkowie zespołu to: Maksymilian Migo, Marcin Tucznio „Siano”, Patryk Kruczek, Marek Gołąbek, Magdalena Janeczek.

R.U.T.A. to Folkowo-punkowy projekt muzyczny, którego nazwa, czyli skrót R.U.T.A., pochodzi od słów Ruch Utopii, Transcendencji, Anarchii albo Reakcyjna Unia Terrorystyczno-Artystowska. Grupa, dowodzona przez Macieja Szajkowskiego, wykorzystuje w swojej twórczości autentyczne teksty z czasów feudalno-klerykalnych (XVI-XX wiek). Utwory, związane z ludowym buntem przeciwko szlachcie i duchowieństwu, mówią o niesprawiedliwości społecznej i ubóstwie wyzwalającym w chłopach żądzę zemsty. Te stare, cudownie ocalałe pieśni mają charakter antyszlachecki i antyklerykalny, czasem nawet wyrażają tęsknotę za demokratycznymi czasami pogańskimi. Dużo w nich agresji i nienawiści do warstw uprzywilejowanych. Arystokraci i księża jawią się jako bezduszni ciemiężyciele, a Jakub Szela - jako wielki bohater i obrońca uciśnionych.
Utwory, wykonywane przez formację R.U.T.A., są niesamowicie poruszające. Da się w nich wyczuć zmęczenie rzeczywistością i pragnienie poprawy losu włościan. Niezwykłe teksty idą w parze z doskonałymi, częściowo tradycyjnymi, a częściowo nowoczesnymi brzmieniami. Można jednak odnieść wrażenie, że zespół stosuje swoisty historyzm maski. Wykonuje utwory z minionych epok, aby uświadomić odbiorcom, że dzisiaj również mamy do czynienia z nierównością, wyzyskiem i fundamentalizmem religijnym. Na oficjalnej stronie projektu widnieją słowa "Krzyk buntu z czeluści świata feudalnego, który przeminął, zmienił oblicze, ale się nie skończył".

Leszek Bubel Band to formacja utworzona przez Leszka Bubla: byłego posła, prezesa Polskiej Partii Narodowej, redaktora naczelnego tygodnika “Tylko Polska”. Początkowo zespół koncentrował się na komponowaniu satyrycznych kawałków disco-polowych i popowych, później jednak zaczął tworzyć utwory poważniejsze i ambitniejsze. Najbardziej znanym nagraniem LBB jest “Longinus Zerwimycka” – prześmiewcza piosenka, która zbulwersowała środowiska ceniące poprawność polityczną. Grupa słynie z ogromnej aktywności i zamiłowania do muzycznych eksperymentów. W latach 2008-2010 udało jej się wydać aż sześć zróżnicowanych płyt (“Longinus Zerwimycka”; “Elyty”;
“Biało-Czerwona Krew. W Hołdzie Narodowym Siłom Zbrojnym”; “Żołnierze Wyklęci”; “Rycerze Idei. Panie Romanie, Wielkiej Polski Hetmanie”; “Życie i Śmierć dla Narodu”).
Utwory formacji Leszek Bubel Band poruszają najrozmaitsze tematy: wyśmiewają osoby publiczne i konkurencyjne partie jak np.(“Rebe Muchomorek”, “Bolek Wałęsa”, “Epitafium Dla LPR“), krytykują popkulturę i konsumpcyjny styl życia (“Masakra”, “Doda Elektroda“, “Roślinki“), upamiętniają żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych (“Modlitwa NSZ”, “Pieśń Partyzancka NSZ”, “Szczerbiec NSZ“), chwalą Romana Dmowskiego (“Panie Romanie, Wielkiej Polski Hetmanie”), wyrażają poparcie dla polsko-węgierskiej przyjaźni (“Polak-Węgier Dwa Bratanki”), oddają hołd ks. Jerzemu Popiełuszce (“Kazanie Ks. Jerzego”). Nie da się wymienić wszystkich zjawisk i problemów komentowanych przez LBB. Najbardziej monumentalnym dziełem grupy jest trwająca ponad 13 minut kompozycja “Elity”. Zarejestrowano ją na płycie “Rycerze Idei. Panie Romanie, Wielkiej Polski Hetmanie”.

Andrzej Kołakowski to polski działacz opozycyjny w okresie PRL, pieśniarz, poeta, pedagog, publicysta, nauczyciel akademicki. Od wielu lat koncertuje wykonując swoje piosenki o tematyce historyczno-religijno-społeczno-politycznej, przy akompaniamencie gitary. Inspiracją dla twórczości Andrzeja Kołakowskiego są rzeczy, które nie przemijają i są zawsze obecne w życiu człowieka, a więc wiara, nadzieja i miłość. Wszystkie one znajdują odbicie w historii, stąd też ballady historyczne służą nie tylko upamiętnieniu osób i wydarzeń, ale ukazaniu znaczenia tych wielkich wartości w życiu ludzkim. Najbardziej znane utwory to; ”Ballada frontowa”, ”Ballada dla Rzeczypospolitej”, czy ”Epitafium dla majora Ognia” czyli, Józef Kuraśa, żołnierza Wojska Polskiego i Armii Krajowej, porucznika Batalionów Chłopskich i UB, partyzanta na Podhalu w czasie II wojny światowej, jednego z dowódców addziałów podziemia antykomunistycznego. Żołnierze Wyklęci do których należał Major ogień, to członkowie podziemia niepodległościowego, którzy z bronią w ręku stawiali opór komunistycznej dyktaturze i byli zabijani z zimną krwią podczas komunistycznych zasadzek.

Teksty piosenek, z których przebija zakłamywana przez lata prawda, pokazały obraz, czym dla Polski było zniewolenie komunistyczne. Trzeba uświadomić sobie, jak wiele zawdzięczamy rodakom, którzy przeciwstawiali się bolszewizacji Polski, płacąc za to najwyższą cenę. Byli najbardziej atakowanymi i znienawidzonymi ludźmi przez komunistyczną propagandę, dlatego że byli polskimi patriotami. Chciałam pokazać, jak różnorodni artyści podejmują ten temat, nie wpisując się w kłamliwy schemat pisany przez spadkobierców i potomków komunistycznych katów, tylko pokazują sentyment do słowiańskości, polskości, narodowości, manifestują, że żołnierze podziemia niepodległościowego, to temat wyciągany z obrzeży historii przez margines społeczeństwa.

Autor:
Joanna Gronostajska

Źródło materiału:
internet, różne
Kontakt: mediapolonii@gmail.com
copyright © 2019
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego