Maryla Rodowicz - Polska Estrada - Historia Artystów Polskiej Estrady

Polska Estrada
Przejdź do treści

Menu główne:

Artyści

Maryla Rodowicz

Maria Antonina Rodowicz urodzona 8 grudnia 1945 r. w Zielonej Górze. Piosenkarka, głównie muzyki pop, ale także pop-rock i folk-rock. Maryla Rodowicz, w 1962 r. startowała w eliminacjach do I Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie i pomimo faktu, że zakwalifikowała się do finału, nie wystąpiła w nim, gdyż w tym czasie dzieliła karierę wokalną ze sportową i akurat startowała w Mistrzostwach Polski Młodzików, gdzie wywalczyła 1. miejsce w sztafecie. W 1965 r. wokalistka związała się z big-beatowym zespołem Szejtany, działającym w studenckim klubie "Relax", a następnie z kabaretem Greg. Już wtedy zdobywała laury studenckich festiwali piosenki.

Pierwszym jej poważniejszym sukcesem był występ w 1967 r. na Przeglądzie Piosenki Studenckiej w Lublinie i na Giełdzie Piosenki w Częstochowie z piosenką Jak cię miły zatrzymać zdobyła główną nagrodę. W  listopadzie tego samego roku  na VI Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie występ zaowocował zdobyciem 1. nagrody za piosenki „Jak cię miły zatrzymać” i „Pytania”. W 1968 r. zadebiutowała na VI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu w koncercie Debiutów zainspirowanymi amerykańskim folkiem utworami Zabierz moje sukienki i Co ludzie powiedzą. W 1969 r. zdobyła nagrodę Przewodniczącego Towarzystwa Przyjaciół Opola za piosenkę "Mówiły mu". W tym roku występowała także na: Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie, oraz Międzynarodowym Festiwalu Piosenki Politycznej w  Soczi, gdzie otrzymała III nagrodę i nagrodę dziennikarzy za piosenki "Żyj mój świecie", "Za duże buty" i "Ech, drogi".

Lata 70-te przyniosły artystce jeszcze większą sławę. To właśnie wtedy Rodowicz wydała takie przeboje jak „Jadą wozy kolorowe”, „Małgośka”, "Sing-Sing", "Remedium", "Damą być", "Dziś prawdziwych cyganów już nie ma", "Kolorowe jarmarki", "Do łezki łezka" czy "Hej, żeglujże żeglarzu". W roku 1970 na VIII KFPP w Opolu Maryla Rodowicz zdobyła nagrodę TVP za wykonanie piosenki Jadą wozy kolorowe. Z początkiem dekady na półkach pojawił się debiutancki album Maryli – „Żyj mój świecie”, który szybko zdobył tytuł złotej. W roku 1971 na IX KFPP w Opolu Rodowicz zdobyła główną nagrodę za wykonanie piosenki Z tobą w górach. W tym roku występowała także w wielu innych festiwalach m.in. Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu. W 1971 r. wydany został drugi album wokalistki „Wyznanie”. Po raz trzeci artystka otrzymała Srebrny Gwóźdź Sezonu Plebiscytu Popularności Czytelników "Kuriera Polskiego". W tym roku Maryla Rodowicz wyjechała również w swoją pierwszą trasę koncertową po ZSRR oraz Czechosłowacji.

Idąc za ciosem już w 1972 r. wydała album „Maryla Rodoviczova”, oraz kolejny singel na rynek czechosłowacki. Również wypuściła kilka singli na rynek niemiecki, co zaowocowało kolejnym wydawnictwem pod tytułem „Maryla Rodowicz”. W kolejnych latach piosenkarka dużo nagrywała nie tylko w kraju, współpracując z najlepszymi instrumentalistami i autorami tekstów. W 1973 roku podbiła Polskę jednym ze swoich największych przebojów - piosenką "Małgośka", która zajęła II miejsce w plebiscycie "Non Stopu" za rok 73.  W 1974 r. XII KFPP w Opolu Maryla otrzymała wyróżnienie za utwór „Urodzajny rok”, i wydała na polski rynek trzeci album zatytułowany „Rok”. Uczestniczyła w ceremonii otwarcia Mistrzostw Świata w piłce Nożnej w Monachium, gdzie wykonała piosenkę Futbol.

Kolejnym nagrodom nie ma końca. Wokalistka została doceniona we wszystkich możliwych plebiscytach, a mimo to nie spoczeła na laurach. W 1975 r. wystąpiła na jednej scenie z Czesławem Niemenem, a na kinowym rkranie zagrała u boku Daniela Olbrychskiego. Rok później został wydany czwarty album pt. „Sing-Sing”. Artystka została nagrodzona Gwoździem Sezonu 76, Złotym Medalem Estrady, tytułem Star of Year przyznanym przez brytyjski "Music Week", otrzymała nagrodę „Kukułki” przyznaną przez "Radiokurier", tytułem Wokalistki Roku w plebiscycie miesięcznika "Non Stop". Album owocował nie tylko polskimi, ale także europejskimi nagrodami i wyróżnieniami licznie spływającymi na ręce Maryli.

W 1978 r. Maryla wzięła udział w XVI Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, gdzie zdobyła I nagrodę za piosenkę „Remedium”. Koncertowała w Bułgarii, USA I Kanadzie oraz wzięła udział w Festiwalu Młodzieży i Studentów w Hawanie na Kubie, gdzie poznała Fidela Castro. Na Sopockim Festiwalu Interwizji zaśpiewała w duecie z Heleną Vondraćkową piosenkę Laska nebeska i wydała kolejny album „Wsiąść do pociągu”. W 1979 r. w Zielonej Górze uczestniczyła w Festiwalu Piosenki Radzieckiej z piosenką „Konie”. Została również uhonorowana Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i zdobyła tytuł Wokalistki Roku 79.

Lata 80. to dla Maryli prawie ciągłe pasmo sukcesów - nowe płyty długogrające, udział w niezliczonych festiwalach na całym świecie, trasy koncertowe oraz wielka ilość nagród wszelkich magazynów, radiostacji oraz ministrów kultury. Na początku lat 80. wystąpiła na Festiwalu Muzyki Country ” w Tulsa w Oklahomie, oraz na Festiwalu Muzyki Country w Independent w stanie Kansas, gdzie zdobyła III nagrodę. Wydała longplay zatytułowany „Cyrk nocą”, który uzyskał status złotej płyty. Uczestniczyła w cyklu programów TV z piosenkami dla dzieci pt. „Spotkanie Dobrych Znajomych”. W roku 1981 wydała kolejny album pt. „Święty spokój”. Wzięła udział w cyklu programów telewizyjnych pt. „Maryli Rodowicz podróże po podwórzach” (5 części). W roku 1982 założyła zespół „Różowe Czuby”, który był żartobliwą próbą nawiązania do stylu punk. W tym roku zakazano również emisji piosenki "Różowych Czubów" Dentysta-Sadysta po wprowadzeniu stanu wojennego. W roku 1983 Maryla koncertowała po ZSRR m.in. uczestniczyła na Festiwalu Młodzieży i Studentów w Moskwie. Rok później wydała longplay na rynek radziecki pt. „Maryla Rodowicz”, który uzyskał nakład ok. 10 mln. egzemplarzy.

W roku 1985 wydała album dla dzieci „Był sobie król”. W  1986 r. uczestniczyła na XXII Festiwalu Piosenki Radzieckiej Zielona Góra  – koncert Przyjaźni, gdzie została uhonorowana Dyplomem Ministra Spraw Zagranicznych za wybitne zasługi w upowszechnianiu kultury polskiej za granicą. W tym samym roku wydała również album zatytułowany „Gejsza nocy”. W roku 1987 wzięła udział w XXIV KFPP w Opolu gdzie piosenka tytułowa z albumu „Polska Madonna” zdobyła Nagrodę Dziennikarzy. Maryla Rodowicz otrzymała również „Karolinkę” – nagrodę za 20-lecie profesjonalnej pracy estradowej. Koniec dekady lat 80-tych to nowe przeżycia związane z występami w Izraelu i Chinach. Na rynek trafił wtedy nowy album „Absolutnie nic”, który był jedenastym albumem wydanym w Polsce. Na tej płycie wziął udział gościnnie w piosence „To już było” jako gitarzysta Wojciech Waglewski, a w piosence „Gonią wilki za owcami” na trąbce zagrał Tomasz Stańko.

Na początku lat 90-tych artystka wydała pierwszą w swojej dyskografii płytę kompaktową „Full”, która zawierała zupełnie nowe wersje jej największych przebojów. W 1992 r. ukazała się autobiograficzna książka piosenkarki pt. "Niech żyje bal", która opisała nie tylko przebieg kariery artystki, ale też życie uczuciowe, ujawniając ponadto wiele opowieści zza kulis ówczesnego show-biznesu. Za twórczość w Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Spocie, została nagrodzona Bursztynowym Słowikiem za twórczość estradową. W 1994 r. Maryla nagrała kolejny album „Marysia biesiadna” z piosenkami biesiadnymi, który okazał się jej największym komercyjnym sukcesem w Polsce. Płyta uzyskała status podwójnie "Platynowej Płyty" i rozeszła się w ćwierć milionowym nakładzie. Artystka promowała bestsellerowy album grając koncert pt. „Marysia biesiadna” dla TV Kraków oraz cykl koncertów pod hasłem „Gala Piosenki Biesiadnej”. W tym samym roku Maryla Rodowicz otrzymała Nagrodę Polskiej Estrady „Prometeusz ’94”.

Maryla nie próżnuje i już w 1995 r. wydała kompilację „Złota Maryla”, promowaną przebojem „Dworzec”. W 1996 r. Rodowicz postanowiła podsumować swoją karierę trzy płytowym wydawnictwem „Antologia”, zawierającym jej największe przeboje. Wszystkie części osiągnęły status "Złotej Płyty". W 1997 r. otrzymała nagrodę „Mateusz” dla Wybitnej Osobowości Rozrywkowej przyznaną przez Program III Polskiego Radia. Wydała dwupłytową kompilację ku pamięci Agnieszki Osieckiej „Tribute to Agnieszka Osiecka: Łatwopalni” zawierającą mniej znane piosenki Osieckiej nagrane przez Marylę w ciągu jej całej kariery oraz premierową piosenkę "Łatwopalni” napisaną ku pamięci zmarłej poetki przez Jacka Cygana i skomponowaną przez Roberta Jansona. Utwór ten okazał się tak wielkim przebojem, że po raz pierwszy doprowadził artystkę na sam szczyt prestiżowej radiowej "Listy Przebojów Programu Trzeciego". Dla Maryli pisali i wciąż piszą: Jacek Mikuła, Jan Wołek, Romuald Lipko, Kasia Gartner, Andrzej Sikorowski, Andrzej Zieliński, Seweryn Krajewski oraz Agnieszka Osiecka.

Na 37 Festiwalu w Sopocie, piosenka „Małgośka” została przebojem 35-lecia. Maryla Rodowicz otrzymała także  Nagrodę Prezydenta Miasta Sopotu za całokształt twórczości. Wydała także album „Przed Zakrętem”, który uzyskał status "Złotej Płyty", rozchodząc się w nakładzie ponad 80 tysięcy egzemplarzy. Płytę promował przebój „Bar przed zakrętem”, skomponowany ponownie przez Jansona. W tym samym roku Maryla Rodowicz rozpoczęła współpracę z telewizją Polsat gdzie w serialu pt. „Rodzina zastępcza” gra rolę zwariowanej cioci Uli. Rodowicz została też wyróżniona Statuetką przyznaną przez widzów programu „Jaka to melodia”. W 1999 r. Maryla Rodowicz wzięła udział w trasie koncertowej w cyrkach  obejmującej 10 miast. Uczestniczyła także w koncercie na Placu Czerwonym w Moskwie z okazji 750-lecia miasta. Zdobyła I miejsce wśród wokalistek w plebiscycie „Polityki”. W tym roku został także wydany album „Karnawał 2000” z polskojęzycznymi wersjami największych latynoskich standardów, promowany singlem „Czadu Maryla” z melodią hitu „Maria” Ricky'ego Martina.

W 2000 r.  brała udział w koncercie „Tyle słońca” pamięci Anny Jantar. Uczestniczyła w koncercie w Wadowicach z okazji 80. urodzin Jana Pawła II. Artystka odbyła ponadto wielką trasę koncertową „Niebieskie Lato z Marylą”, zorganizowaną przez Radio Zet. Tournée udokumentowano na pierwszej w jej karierze koncertowym albumie „Niebieska Maryla”, który zyskał status "Złotej Płyty". Wydała też w tym roku album ,,Karnawał 2000. W roku 2001wydała CD pt. „12 najpiękniejszych kolęd”. Nagrała CD pt. „Życie ładna rzecz” i wyruszyła w trasę koncertową promując tę płytę w kraju i za granicą. Wystąpiła m.in. z koncertem dla polskich żołnierzy w Bazie Wojskowej ONZ w Libanie a w kwietniu 2003 r wystąpiła w Moskwie na Kremlu. 30 kwietnia 2004 r. Rodowicz wzięła udział w koncercie „Anioły Europy” na wrocławskim rynku z okazji wejścia Polski do Unii Europejskiej. W tym samym roku  zaśpiewała na koncercie galowym VII edycji konkursu „Pamiętajmy o Osieckiej”. W grudniu 2004 r. Maryla odebrała w Moskwie nagrodę Ministra Spraw Zagranicznych Rosji za działalność artystyczną i zasługi w zbliżeniu kultury polskiej i rosyjskiej.

W lutym 2005 r. Maryla Rodowicz poleciała do Iraku gdzie wystąpiła w bazie wojskowej w Diwanii. Generał dywizji Andrzej Ekiert przyjął ją w poczet żołnierzy pełniących służbę w składzie Polskiego Kontyngentu Wojskowego w Iraku. W maju 2005 r. zakończył się roczny plebiscyt Programu I Polskiego Radia "80 przebojów na 80-lecie Polskiego Radia” – cztery piosenki Maryli Rodowicz zdobyły cztery pierwsze miejsca: Niech żyje bal, Sing-Sing, Mówiły mu i Małgośka.  Nagrała również płytę „Kochać” z tekstami Katarzyny Nosowskiej, której premiera odbyła się  we wrześniu 2005 r płyta została odznaczona jako złota. Rok później Maryla zaśpiewała podczas koncertu wspomnień Sopot Festiwal 2006 i dostała "Platynową Płytę" za album „Kochać”.

W maju 2008 roku artystka wydała kolejny album, zatytułowany "Jest cudnie". Produkcją płyty zajął się Andrzej Smolik. Materiał zawarty na krążku to powrót Maryli do akustycznych, oryginalnych brzmień, powrót do korzeni. W czerwcu 2008 roku w ramach promocji albumu Maryla wystąpiła na KFPP w Opolu z recitalem Maryla Show, w którym zaśpiewała swoje największe przeboje. Koncert ten trafił w grudniu na pierwszą w karierze artystki płytę DVD, którą dołączono do reedycji albumu Jest cudnie, zawierającą ponadto dwa premierowe nagrania. Polska Akademia Muzyczna w Londynie w ramach plebiscytu "PAM Awards 2008" nominowała Marylę w trzech kategoriach: Solistka Roku 2008, Piosenka Roku ("Jest cudnie") oraz Album roku POP/DANCE 2008 (Jest cudnie).
W 2010 r. Maryla Rodowicz, Lech Wałęsa, Robert Korzeniowski i Józef Młynarczyk zostali oficjalnymi przyjaciółmi EURO 2012.  W 2011 r. ukazał się album „Buty 2”, na którym znalazły się utwory z premierowymi, odnalezionymi po latach przez Marylę tekstami autorstwa Agnieszki Osieckiej. W marcu 2013 r. odebrała w Kijowie tytuł „Człowieka Roku 2012” na Ukrainie, za wsparcie pomarańczowej rewolucji. W kwietniu 2014 r. odbyła się premiera utwóru "I warto czekać". Piosenka nagrana przez Marylę przeznaczona była specjalnie dla Ukrainy, w związku z napiętą sytuacją w tym kraju.

Maryla Rodowicz w dorobku ma ponad 500 piosenek, 20 płyt polskich, po jednej niemieckiej, angielskiej, rosyjskiej i czeskiej - wiele z tych albumów osiągnęło status złotej i platynowej płyty. Koncertowała na całym świecie. Występowała na krajowych i międzynarodowych festiwalach zdobywając liczne nagrody i wyróżnienia.

Maryla Rodowicz według specjalistów techniki socjalnej, swą karierę zawdzięcza poprawności politycznej. Ich zdaniem koniunkturalnie dopasowywała się do kolejnych trendów propagandowych. Była zarówno ulubienicą komunistów jak i piewcą nowego porządku świata, czego przykładem były zarówno repertuar jak i udział w promocji zachodnich trendów instalowanych w Polsce przez globalistów. Jeden z największych przebojów „Jadą wozy kolorowe” czy „Wsiąść do pociągu byle jakiego, nie dbać o bagaż nie dbać o bilet”, mistrzostwo propagandy, które jest najlepszym przykładem na technikę socjalną stosowaną przez amerykańskie Big Studio

Production zachęcającym Polaków do opuszczania ojczyzny i uprawiania banicji „hej cyganie tak bym chciała jechać z wami...” co pozostaje w podświadomości młodego pokolenia jako drogowskaz na dalsze życie. Przykłady na negatywny wpływ Maryli Rodowicz na młode pokolenie Polaków można by przytaczać w nieskończoność od udziału w groteskowych programach czy serialach Telewizyjnych promujących multi-kulti. Ale to jest zdanie socjologów i ekspertów od techniki socjalnej z którym ja nie muszę się zgadzać. Moim zdaniem sukces Maryli polegał na ogromnej promocji medialnej co skłaniało najlepszych kompozytorów i autorów tekstów do współpracy z dobrze promowanym artystą.  

W 2017 koncert „Wariatka tańczy 50 lat na scenie. Jubileusz Maryli Rodowicz” odbył się 15 września 2017 w trakcie pierwszego dnia festiwalowego 54. KFPP w Opolu. Tego samego dnia Rodowicz wydała album pt. Ach świecie..., który zdobył status złotej płyty za sprzedaż w ponad 15-tysięcznym nakładzie. Wydawnictwo promowała singlami „Hello” i „W sumie nie jest źle”, do którego zrealizowała teledysk. 14 maja 2019 wykonała w duecie z Dawidem Kwiatkowskim piosenkę „Shallow” w programie śniadaniowym TVP2 Pytanie na śniadanie; ich występ był szeroko krytykowany w mediach.

Autor:
Alicja Witkowska

Źródło materiału:
internet, różne

Kontakt: mediapolonii@gmail.com
copyright © 2019
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego