Maciej Kossowski - Polska Estrada

Polska Estrada
Przejdź do treści

Menu główne:

Artyści

Maciej Kossowski

Maciej Kossowski to wokalista, trębacz i kompozytor. Urodził się 11 lutego 1937 r. w Grudziądzu. Szkołę Średnią Muzyczną ukończył we Wrzeszczu koło Gdańska. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. Gry na trąbce nauczył się w Toruniu grając w zespole jazoowym "Combo 7" pod dyrekcją Andrzeja Mroczyńskiego. Jako wokalista zadebiutował w Gdańsku w tamtejszych klubach muzycznych. W 1963 r. trafił do zespołu Czerwono-Czarni, gdzie przez trzy lata pełnił funkcje wokalisty i trębacza. W 1963 roku Kossowski nagrał dla Polskiego Radia swoje pierwsze piosenki: "Agatko pocałuj, Dwudziestolatki, Nie zawsze musi być pochmurny dzień i Szkolny bal." Utwory te stały się pierwszymi przebojami artysty, a Maciej stał się prawdziwym idolem nastolatków.

W 1963 roku wraz z Czerwono Czarnymi Maciej wziął udział w pierwszym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu, a po festiwalu wraz z zespołem wyruszył w tournee po Polsce. Rok 1964 przyniósł kolejne sukcesy; Polskie Nagrania wydały jego pierwszą płytę, a Maciej lansował kolejne przeboje nagrane z zespołem Warszawscy Stompersi: "Augustyna, Nie mów o zazdrosci, To przez ciebie, Za co mnie kochach."

Z Czerwono-Czarnymi koncertował w NRD, Czechosłowacji, Szwecji, Belgii, USA i Kanadzie. Rozstanie z grupą nastąpiło z końcem 1966 r. Wówczas artysta rozpoczął współpracę z zespolem Tajfuny, z którym wyruszył na trzymiesięczną trasę koncertową do Związku Radzieckiego, dokonując kolejnych nagrań dla wytwórni płytowej "Melodia". Z grupą nagrałał wiele piosenek, m. in. "Wiatr od Klimczoka; "Taka mgła", "Gdzie odnajdę swoje szczęście", "Ballada o nocnym expresie" i "Nie pozwól mi." Po powrocie do kraju do końca 1969 roku wspłpracował jako producent, kompozytor muzyki, aranżer i piosenkarz ze "Studiem Rytm" w Polskim Radio Warszawa.

W 1968 r. M. Kossowski rozpoczął samodzielną pracę, przypominając się publiczności przebojem "Wakacje z blondynką". Wspólpracował z grupami instrumentalnymi Juliusza Loranca, Adama Wiernika i Studia Rytm. Na przełomie 1968 i 1969 r. wokalista zarejestrował dla Programu III PR kilkanaście klasycznych bluesów, w większości z repertuaru legendarnego Huddie Ledbettera. Przedsięwzięciu patronowali Maciej Zembaty i Janusz Bogacki.

Polski repertuar M. Kossowskiego składał się, w dużej mierze, z własnych kompozycji ("To ty Mario"; "Domowe strachy"; "Z Cyganami w świat", "Nie mówię żegnaj," "Lepiej odejdź (Noc na drzewa się wspina)", "Nie mów mi sentymentalnych słów", "Faryzeusz Blues", "Wakacje z blondynką", "Saga o cygance Darii", "Uparta dziewczyna".  Oprócz własnego repertuaru  i piosenek komponował m. in. dla Jacka Lecha i Kasi Sobczyk - "Nie mówię żegnaj," Ali Eksztajn - "Mój płacz ukoi wiatr", Filipinek - "Wiosna majem wróci", Haliny Frąckowiak - "Chcę ci dać zachwyconych oczu blask", Marii Figiel - "Zakochani od wczoraj", Elżbiety Żakowicz i zespołu Wiślanie - "Gdy sam zostaniesz" i Edwarda Hulewicza - "Nie pytaj już" i "Taka mgła". Latem 1969 r. M. Kossowski występował z zespołem jazzowym Janusza Muniaka i Tomasza Stańki w "Interklubie" ZSP w Warszawie, w końcu stanął na czele własnej grupy.

Artysta wziął udział w filmie telewizyjnym "Koncert na 707 ulic" (reż. Ryszard Pluciński; prem. 1969 r.), wykonując utwór "Kto mi to da", a także w programie telewizyjnym "Wariacje na pięć kamer". Dokonał licznych nagrań radiowych. Koncertował w Grecji, Czechosłowacji, ZSRR, NRD, RFN i ośrodkach polonijnych w Stanach Zjednoczonych, do których W październiku 1969 roku wraz z żoną emigrował na stałe.

W Stanach Zjednoczonych doskonalił swe umiejętności muzyczne, założył własną grupę instrumentalną, występującą w manhattańskim klubie "Lorelei". W 1978 r. zaangażował się jako trębacz w inscenizacji rock-opery "Jesus Christ Superstar", później związał się z "Jimmy Sturr Orchestra". Przez cały czas utrzymywał kontakt z polskimi muzykami przebywającymi za oceanem. W 1980 r. jego gościem w nowojorskim klubie "Zodiac" był Janusz Popławski gtarzysta z zespołu Niebiesko-Czarni z zespołem Flash. W 1997 roku ukazał się album „M. Kossowski. Nie mówię żegnaj” z nagraniami z lat 1966-73. Dopiero w roku 2006 ukazała się kolejna płyta Maciej Kossowski z serii „Gwiazdozbiór Muzyki Rozrywkowej”. W 2012 roku przyjechał do Polski i wystąpił na jedynym koncercie w trakcie święta swojego rodzinnego miasta.

Autor:
Agnieszka Debska

Źródło materiału:
internet, różne

Kontakt: mediapolonii@gmail.com
copyright © 2019
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego