Maanam & Kora - Polska Estrada - Historia Artystów Polskiej Estrady

Polska Estrada
Przejdź do treści

Menu główne:

Zespoły

Maanam

Zalążek grupy Maanam stanowił gitarowy duet M-a-M stworzony przez Marka Jackowskiego i Milo Kurtisa w 1975 roku, grający mistyczną, orientalną muzykę. Nazwa, powstała od pierwszych liter imion założycieli czyli M-a-M (M and M). Jeszcze w tym samym roku na koncercie w klubie Aspirynka w Poznaniu po raz pierwszy z zespołem wystąpiła Kora, żona Jackowskiego. Szybko stało się jasne, że będzie stałym członkiem grupy. Rok później Maanam opuścił Milo Kurtis, a jego miejsce zajął John Porter. Wtedy też rozbudowała się nazwa grupy na Maanam - Elektryczny Prysznic symbolizująca przejście na rockowe brzmienie, skrócona jednak później do wyrazu Maanam.

W roku 1979 kiedy z zespołu odszedł Porter, Jackowscy wraz z muzykami grupy Dżamble nagrali pierwszy singel z piosenkami "Hamlet" oraz śpiewaną przez Jackowskiego "Oprócz", która stała się pierwszym klasykiem w karierze Maanamu. W elektrycznym składzie Maanamu obok Kory i Jackowskiego znaleźli się także gitarzysta Ryszard Olesiński, basista Krzysztof Olesiński oraz perkusista Ryszard Kupidura. Odtąd kompozytorem całego repertuaru Maanamu był Marek Jackowski, a teksty piosenek pisała Kora.

Na początku 1980 roku wydali singel "Boskie Buenos” i “Żądza pieniądza", który stał się ich przepustką na najbardziej znane festiwale. Z dobrej strony zespół pokazał się na czerwcowej imprezie w Jarocinie, ale prawdziwy przełom stanowil występ w Opolu. Maanam odniósł tam prawdziwy sukces i niemal natychmiast stał się gwiazdą polskiej muzyki niezależnej.

Wkrótce sukces odniosły kolejne utwory grupy jak: "Szare Miraze", oraz "Stoję stoję czuję się świetnie", które zostały wydane na kolejnym singlu. W efekcie Maanam został zaproszony w październiku tego samego roku na plan filmu Krzysztofa Rogulskiego Wielka majówka. Film trafił do kin w 1982 roku, a z ekranu obok kilku piosenek z pierwszej płyty przedstawił nowe, w tym przede wszystkim balladę “Ta noc do innych jest niepodonbna", która została wówczas wydana na kolejnym singlu grupy. Parę miesięcy później na rynek trafił długo oczekiwany pierwszy album zespołu, zatytułowany po prostu Maanam. Gościnnie zagrał na nim również jazzowy saksofonista Zbigniew Namysłowski. Niemal każdy utwór z tej płyty stał się przebojem, a sam album szybko trafił do klasyki polskiego rocka.

W tym samym roku ukazał się ponadto singiel z kolejnym przebojem spoza płyty, "Cykady na Cykladach" oraz ostatni singiel promujący płytę, z przebojami "Oddech szczura" i "Karuzela marzeń". Przez cały 1981 rok Maanam dał rekordową liczbę ponad 500 koncertów w największych halach. W warszawskiej Sali Kongresowej wystąpił nawet trzy razy jednego dnia.

W czasie stanu wojennego grupa nie zaprzestała działalności, za co często oskarżana była o kolaborację z władzą. Podejrzenia niektórych środowisk wzbudzał też fakt, że wiosną 1982 roku zespół wyjechał na trasę koncertową, odbywającą się częściowo w zachodniej Europie. W 1983 roku została zaproszona na sesję zdjęciową przez znanego fotografa Tadeusza Rolke, co stanowiło potwierdzenie jej gwiazdorskiej pozycji. Jednak w styczniu 1982 roku powstal w krakowskim studio Teatru Stu druga długogrająca płyta Maanamu "O!". Krzysztofa Olesińskiego na gitarze basowej zastapil Bogdan Kowalewski. Album powtórzył sukces debiutanckiej płyty. Także na tym albumie niemal każde nagranie uzyskało status przeboju, na czele z "O, nie rób tyle hałasu", "Paranoja jest goła" oraz "Nie poganiaj mnie, bo tracę oddech". Płyta odniosła oszałamiający sukces. Gościnnie na płycie grał Tomasz Stańko - trąbka.  

Wiosną 1982 r. zespół odbywa swoje pierwsze zagraniczne tournee po europie zachodniej. Przez cały 1982 rok grupa dała ponad 400 halowych koncertów. Na początku 1983 roku zespół nagral singel "Kocham Cię, kochanie moje". W tym samym roku podpisal też umowę z menadzerka prywatnej firmy fonograficznej ROGOT i wyjechal na kilka tras koncertowych po RFN i Holandii.

Na przełomie maja i czerwca 83. w krakowskim studio ZPR Maanam nagral płytę "Nocny Patrol" oraz jej anglojęzyczny odpowiednik "Night Patrol". Producentem był Brytyjczyk Neil Blac. Płyta została wydana w krajach Beneluksu i Niemczech w anglojęzyczej wersji, a równolegle  "Patrol" pojawił się na rynku polskim, w polskiej wersji. Zapowiadało go nagranie "Miłość jest jak opium", jednak dopiero takie przeboje jak "Raz dwa, raz dwa", "To tylko tango", "Krakowski spleen" czy "Jestem kobietą", zrobiły furorę na listach przebojów. Klimat płyty oddawał niepokojącą atmosferę stanu wojennego w Polsce. Album stał się klasyką polskiego rocka, a niemal wszystkie utwory nagrane na płycie - superprzebojami.

Po kilku latach wyczerpujących i intensywnych tras koncertowych przemęczeni członkowie grupy postanowili zawiesić jej działalność u szczytu sławy w Polsce. Muzycy towarzyszący Korze mieli także problemy z alkoholizmem. Do tego w 1984 roku Kora rozwiodła się z Jackowskim. Wybrała związek ze współpracującym głównie przy organizacji koncertów jej zespołu Kamilem Sipowiczem, który rozpoczął się w trakcie trwania jej małżeństwa jeszcze przed powstaniem Maanamu.

W roku 1984 Maanam odmówiała wystąpienia na koncercie przyjaźni ze Związkiem Radzieckim. Grupa została umieszczona na czarnej liście, znikła z polskich anten radiowych, ekranów telewizyjnych i prasy.  Pod wpływem ogromnego nacisku fanów zespół został jednak "odwieszony". W tym samym roku ROGOT wydał w RFN materiał koncertowy "Totalski No Problemski". W 1985 r. Maanam nagrała dla niemieckiej RCA płytę "Wet Cat" oraz jej polskojęzyczną wersję "Mental Cut" z przebojemi m.in. jak "Lucciola" czy "Lipstick on the Glass". Po czym zespół odbył trasę promocyjną po Niemczech. Mimo ogromnego sukcesu Maanam postanwił zawiesić działalność. Jeszcze 10 stycznia 1986 r. Maanam zagrał ostatni charytatywny koncert na rzecz dzieci niewidomych w "Sali Kongresowej" w Warszawie. Po czym Kora ogłosiła rozwiązanie zespołu.

Jednak w 1987 roku Kora i Jackowski spełniając wcześniejsze zobowiązania rozpoczęli nagrywanie nowej płyty "Sie ściemnia". Na listy przebojów trafił wówczas utwór "Bądź taka, nie bądź taka" nagrany wspólnie ze Stanisławem Sojką. Jednak największym przebojem okazał się w 1988 roku czwarty promowany utwór, tytułowy "Sie ściemnia". Ilustrujący go animowany teledysk był pierwszym polskojęzycznym klipem wyemitowanym w największej na świecie stacji muzycznej MTV, za sprawą jej europejskiego oddziału. Maanam koncertował wówczas w efemerycznym składzie w klubach Wielkiej Brytanii i Niemiec. Cały album na rynek trafił dopiero w 1989 roku, w czasie największych zawirowań ekonomicznych związanych z transformacją systemową w Polsce. Z tego powodu mimo wypromowania w radiu większości utworów nie odniósł on sukcesu komercyjnego, choć otrzymał pozytywne recenzje.

W 1990 roku zespół wyruszył na tournée po Stanach Zjednoczonych po klubach polonijnych, a za zarobione tam pieniądze Kora otworzyła wraz z Sipowiczem własną wytwórnię płytową - Kamiling Co. Rok później Maanam odżył w klasycznym składzie: Kora, Marek, Paweł, Ryszard i Bogdan. Muzycy w międzyczasie pozbyli się nałogów, założyli rodziny i ustabilizowali się. Maanam zaczął wszystko od początku. W listopadzie 1991 roku zespoł powrócił na rynek z płytą "Derwisz i Anioł", promowaną nagraniem "Nie bój się, nie bój się". Największą popularność zdobyły jednak dopiero kolejne, "Anioł" oraz "Wyjątkowo zimny maj". Album osiągnął nakład ponad 120 tysięcy egzemplarzy.

W styczniu 1992 roku poważnemu wypadkowi drogowemu uległ Kowalewski, który po 10 latach ustąpił miejsca swojemu poprzednikowi, Krzysztofowi Olesińskiemu. Maanam znowu intensywnie koncertował w Polsce, a potem dał kilka koncertów dla Polonii w Stanach Zjednoczonych i Australii, co upamiętnił koncertowy album Maanamaania, wydany w kwietniu 1993 roku. W czerwcu na rynek trafiła także składanka balladowych hitów Maanamu Ballady, najpierw na kasecie, a w listopadzie również na kompakcie.
W 1993 r. na przełomie kwietnia i maja Maanam nagrał płytę "Róża". Płyta okazała się najłagodniejszym albumem zespołu, zaskakując swoim lirycznym charakterem. Album promował jeszcze w 1993 przebój “ Bez Ciebie Umieram”. W następnym roku listy przebojów podbiły hity "Zapatrzenie”, “Róża”, i "Nic dwa razy". Róża osiągneła ogromny sukces komercyjny. Sam album został sprzedany w rekordowym nakładzie ponad 350 tysięcy sztuk, stając się najlepiej sprzedawanym albumem w całej karierze Maanamu. Zespoł otrzymał platynową płytę w Sopockiej Operze Leśnej.

W maju 1995 roku Maanam nagrał "czwórkę" "Kolekcjoner". Wielkimi przebojami staly się zawarte na płycie piosenki "Po prostu bądź" i "Twist". W kwietniu 1996 roku zespół nagrał w podwarszawskim studio Sonus kolejną płytę – "Łóżko". Wiosną 1997 r. Maanam odbył trasę promującą tę płytę. Album był promowany darmową plenerową trasą koncertową z Radiem Zet, pod szyldem "Wielka Majówka Radia Zet". Była to wówczas najdroższa trasa w historii polskiego show-biznesu. Jej budżet wyniósł kilka milionów dolarów, a koncerty obejrzało ponad pół miliona widzów. Płyta Łóżko jeszcze przed premierą zdobyła status złotej. .

W roku 1997 zespół wyruszył w regularną biletowaną trasę koncertową, ponownie po największych halach, po czym powrócił na drugą część "Wielkiej Majówki". W sierpniu Maanam nagral dwie szybkie piosenki "Smycz" i "Hamlet (97)", do składankowego albumu "Rockandrolle", który miał swoją premierę w październiku. Płyta sprzedała się w nakładzie ponad 50 tysięcy sztuk. Zaraz potem zespół wyruszył na koncerty dla Polonii w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. W 1998 roku Maanam powrócił do stylistyki rockowej i we wrześniu wydał album - Klucz, na którym nie zabrakło jednak piosenek lirycznych. Płytę promował utwór "Puerto Rico", ale największy sukces odniosła ballada "Miłość od pierwszego spojrzenia", skomponowana przez samą Korę. W porównaniu z poprzednimi bestsellerami album osiągnął jednak znacznie niższe wyniki sprzedaży, mimo pozytywnych recenzji, przekraczając nakład 40 tysięcy egzemplarzy.

W marcu 2000 roku na rynek trafiła kompilacja największych przebojów Maanamu - Złota Kolekcja. W kwietniu 2000 roku Maanam zagrał dwa koncerty w Sali Kongresowej w Warszawie z okazji dwudziestopięciolecia istnienia zespołu. Koncert był bezpośrednio transmitowany przez TVP 2 i Radio ZET, po czym ukazał się na pierwszej płycie DVD zespołu. Obok koncertu na płytę trafił film "Epoka Maanamu" ukazujący historię zespołu. Na kolejnej płycie Hotel Nirwana,
z marca 2001 roku, grupa postanowiła poeksperymentować i przedstawić swoje zupełnie inne oblicze. Zespół po raz pierwszy zastosował komputery, loopy i sample. A w warstwie lirycznej Kora obok własnych tekstów sięgnęła również do poezji. Album promował utwór "Piekło i niebo", ale większym powodzeniem cieszyły się następne, "Chińskie morze" oraz "Wolno wolno płyną łodzie". Mimo pozytywnych recenzji płyta poniosła jednak komercyjną klęskę, przekraczając nakład 10 tysięcy egzemplarzy, ledwie zwracający koszty wydawcy.

We wrześniu 2003 roku Maanam opuścili Olesińscy i Markowski. Obok Kory i Jackowskiego w nowym składzie pojawił gitarzysta Janusz Iwański oraz młodzi muzycy: basista Bogdan Wawrzynowicz, perkusista Jose Manuel Alban Juarez. W nowym składzie Maanam nagrał album - Znaki Szczególne, który ukazał się w marcu 2004 roku. Był to powrót do korzeni zespołu. Największy sukces odniosły pierwsze single: "Ocean wolnego czasu - Kraków", "Do kogo biegłam?", oraz "To mi się śni". Zmiana składu i powrót do klasycznego brzmienia nie pomogła jednak w odzyskaniu komercyjnego sukcesu i mimo pozytywnych recenzji płyta powtórzyła balansujący na granicy opłacalności wynik poprzedniej plyty.

W czerwcu 2005 roku Maanam otrzymał Grand Prix 42. festiwalu piosenki w Opolu. Równolegle na rynek trafił box Simple Story, zawierający 15 płyt i podsumowujący dotychczasowy dorobek grupy Maanam. Przez najbliższe trzy lata zespół koncertował, a w grudniu 2008 roku Kora i Jackowski oficjalnie zawiesili działalność grupy na czas nieokreślony. Odtąd Kora i Jackowski postanowili występować osobno. Jackowski założył wspólnie z Iwańskim nowy zespół The Goodboys, a Kora skompletowała własny, początkowo z udziałem pozostałych muzyków Maanamu i zaczęła działać pod dotychczasowym pseudonimem. Kora jest znana z popierania legalizacji miękkich narkotyków i jako jedna z niewielu osób z kręgu polskiej muzyki popularnej, przyznała się do eksperymentowania w młodości z nielegalnymi substancjami. Od początku 2009 roku Kora występuje z dawnym Maanamem używając swojego pseudonimu jako nazwy.

Planowanie przez Marka Jackowskiego ponownej reaktywacji Maanamu w jego najsłynniejszym składzie, przerwała jego nagła śmierć z powodu zawału serca 18 maja 2013 roku. W tym samym roku muzycy tego najdłużej działającego składu zespołu: Ryszard Olesiński, Bogdan Kowalewski i Paweł Markowski, zgodnie z wolą Jackowskiego podjęli decyzję o reaktywacji Maanamu, ale wobec braku zainteresowania Kory, z wybraną przez niego nową wokalistką Karoliną Leszko, pod nazwą Złoty Maanam. Kora sprzeciwiła się działalności grupy z użyciem nazwy Maanam. Ostatecznie z planowanego składu towarzyszącego Leszko pozostał jedynie Olesiński, który z nowymi muzykami, w tym z ostatnim basistą Maanamu - Wawrzynowiczem, założył zespół Karolina i Amanci.

W październiku 2015 z okazji 40. rocznicy powstania Maanamu koncern Warner wydał dwupłytową kolekcję 40 na nowo zremasterowanych przebojów zespołu, Miłość jest cudowna: 1975–2015. W maju 2016 odbyła się kinowa premiera filmu dokumentalnego opowiadającego historię zespołu Maanam "Być pięknie". Pod koniec 2018 roku wokalistka Złotego Maanamu Karolina Leszko - Tyszyńska rozpoczęła swoją solową karierę przy współudziale zespołu Czarne Gitary, wydając z początkiem 2019 roku singiel z dwoma utworami. Na początku 2019, w związku z porozumieniem Kamila Sipowicza z muzykami Złotego Maanamu, powołano do życia nowy projekt pod nazwą Ex-Maanam. Nową wokalistką została Karolina Gibki, która jest również aktorką. Po kilku miesiącach Gibki zrezygnowała ze współpracy z zespołem a jej miejsce zajęła Aga Bieńkowska.

W październiku 2011 odbyła się premiera singla „Ping pong”, pierwszego zapowiadającego nowy album Kory. Tekst tego utworu był inspirowany wierszem Józefa Kurylaka „Bicie mojego serca” i wzbudził kontrowersje ze względu na poruszaną tematykę walki Boga z szatanem. W listopadzie odbyła się premiera całej płyty Ping pong, która była pierwszym solowym albumem w karierze Kory z całkowicie premierowym repertuarem. Kompozytorem większości materiału został gitarzysta Mateusz Waśkiewicz, pracujący z artystką od 2008. Zespół Kory, którego ostateczny skład uformował się w 2010, uzupełnili gitarzysta Krzysztof Skarżyński, weterani „nowej fali” lat 80., basista Marcin Ciempiel i perkusista Artur Hajdasz. Album promowały dodatkowo single „Przepis na szczęście” oraz „Strefa ciszy”. Płyta uzyskała status złotej.

W listopadzie 2012 wydana została dwupłytowa reedycja albumu, zatytułowana Ping pong − Małe wolności, wzbogacona o dodatkową płytę z jedenastoma remiksami utworów pochodzących z podstawowej wersji albumu, przygotowanymi przez DJ-ów z całej Europy. W ramach promocji płyty Kora wystąpiła podczas finału tanecznego programu Got to Dance. Tylko taniec, wykonując utwór „Jedno słowo wszystko zmienia” zremiksowany przez Toma Forestera. W 2011, równolegle z nową płytą, ukazała się także nowa, rozszerzona edycja autobiografii Kory pod nowym tytułem Kora, Kora. A planety szaleją. We wrześniu 2012 premierę miała niepublikowana piosenka z tekstem Kory do muzyki Marka Jackowskiego, „Zapytaj mnie o to, kochany”, nagrana ostatecznie przez Anię Wyszkoni i promująca jej album Życie jest w porządku.

11 kwietnia 2014 Kora została odznaczona przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego Bogdana Zdrojewskiego Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze – Gloria Artis”, przyznawanym osobom szczególnie wyróżniającym się w dziedzinie twórczości artystycznej, działalności kulturalnej lub ochronie kultury i dziedzictwa narodowego. W 2016 artystka została bohaterką fabularyzowanego filmu dokumentalnego w reżyserii Bartosza Konopki Droga do mistrzostwa, w którym obok Tomasza Stańki, Janusza Gajosa, Agnieszki Holland i Rafała Olbińskiego opowiadała, jak wyglądała jej droga do sukcesu. Jego premiera odbyła się w gmachu Teatru Narodowego w Warszawie 5 kwietnia 2016. 20 kwietnia 2016 Akademia Fonograficzna uhonorowała Korę Złotym Fryderykiem za całokształt twórczości.

W 2013 u Kory zdiagnozowano rozsianego raka jajnika. Piosenkarka przeszła kilka operacji i kursów chemioterapii. W 2016 osiągnęła remisję choroby. Po podjętej terapii rozpoczęła kampanię na rzecz refundacji leku zawierającego substancję czynną olaparyb. W związku z wysoką ceną leczenia zwróciła się o pomoc finansową do fanów, a później sprzedała dom. 12 sierpnia 2016 minister zdrowia podpisał decyzję o objęciu leku refundacją. Pomimoże jej menedżerka, Katarzyna Litwin, kilka miesięcy wcześniej informowała media o dobrym stanie piosenkarki, jej planach koncertowych i powrocie do pracy w studiu, Kora zmarła 28 lipca 2018 w domu w Bliżowie.  Pogrzeb odbył się 8 sierpnia 2018 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

Autor:
Alicja Witkowska

Źródło materiału:
internet, różne

Kontakt: mediapolonii@gmail.com
copyright © 2019
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego