Czerwono Czarni, Kasia Sobczyk & Henryk Fabian - Polska Estrada - Historia Artystów Polskiej Estrady

Polska Estrada
Przejdź do treści

Menu główne:

Zespoły
              
Czerwono Czarni & Kasia Sobczyk

Zespół Czerwono- Czarni powstał z inicjatywy Franciszka Walickiego 22 czerwca 1960 r. przy gdańskim "Jazz Clubie", wykorzystując w nazwie jego barwy – kolory czarny i czerwony. W założeniu miał być kontynuacją rozwiązanego w 1959 r. zespołu Rythm and Blues. Pierwszy skład tworzyli: Przemysław Gwoździowski – saksofon, Wiesław Bernolak – gitara, Zbigniew Wilk – fortepian, Wiesław Damięcki – kontrabas, Ryszard Żuk – perkusja, a śpiewali wówczas: Marek Tarnowski, Andrzej Jordan i Janusz Godlewski. Grupa zadebiutowała 23 lipca 1960 w klubie studenckim "Żak" w Gdańsku, pierwszą płytę nagrała 23 kwietnia 1961 r. Był to pierwszy polski krążek z rock and rollową muzyką zagraniczną.

Czerwono Czarni byli także prekursorami jeszcze jednego ważnego wydarzenia - otóż to właśnie oni wystąpili na pierwszym Non Stopie, czyli w pawilonie tanecznym usytuowanym koło sopockiego mola. Miejsce to przez kilka lat stanowiło ówczesną rewię mody, gdzie trzeba było pokazać nowe jeansy, nowe suknie i fryzury. A przy okazji także potańczyć w rytm szalonych rock and rolli. Czerwono Czarni zainaugurowali Non Stop Letni, potem także Zimowy, który odbywał się w salach sopockiego Hotelu Grand. Potem występowały tam praktycznie niemal wszystkie zespoły big beatowe lat 60-tych. Zespół brał też udział w wielu konkursach muzycznych dla początkujących wokalistów. W ten sposób karierę zaczęli m.in. tacy piosenkarze jak: Kasia Sobczyk i Henryk Fabian, ale również Seweryn Krajewski, Jacek Lech, Karin Stanek, Ryszard Poznakowski, Wojciech Gąssowski, Helena Majdaniec, Marianna Wróblewska i inni którym poświęcimy czas w kolejnych naszych programach.

W 1961 r. ukazała się pierwsza płyta formacji, która brała też udział w różnych konkursach dla młodych talentów. Zespół zyskał dużą popularność i występował na licznych festiwalach i innych imprezach muzycznych. Wielokrotnie nagradzani i wyróżnieni na Festiwalu Piosenki w Sopocie, Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu i Festiwalu Piosenki Żłnierskiej w Kołobrzegu wylansowali takie przeboje jak: „Pod papugami”, „Bądź dziewczyną moich marzeń”, „Nie bądź taki szybki Bill”, „Napiszę do Ciebie z dalekiej podróży”, „Trzynastego”, „Agatko pocałuj”.

13 kwietnia 1967 r. Czerwono-Czarni wystąpili obok The Rolling Stones podczas ich koncertu w Warszawie. Powolny spadek popularności zaczął się od lata 1967 r. kiedy z zespołu odszedł Ryszard Poznakowski. W 1968 r. wzorem awangardy rockowej zrealizowali Mszę beatową „Pan przyjacielem moim” napisaną przez Katarzynę Gärtner i Kazimierza Grześkowiaka. Premiera spektaklu odbyła się w kościele św. Krzysztofa w Podkowie Leśnej pod Warszawą. W 1971 r. zespół zawiesił swoją działalność. Wznowił ją w 1972 r., jednak poza występem na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu gdzie otrzymał Srebrny Pierścień, nie odniósł większych sukcesów. W zasadzie w 1976 r. zespół zakończył działalność.

Katarzyna Sobczyk, właściwie Kazimiera Sawicka z domu Sobczyk urodziła się 12 lutego 1945 r. - polska piosenkarka muzyki rozrywkowej, popularna głównie w okresie big bitu. Debiutowała w 1961 r. w Koszalinie jako wokalistka amatorskiej grupy Biało-Zieloni, która działała przy Wojewódzkim Domu Kultury. W szkole muzycznej zaczęła występować z chórem Collegium Musicum, koncertując w Polsce i za granicą. W 1963 r. odniosła sukces na II Festiwalu Młodych Talentów w Szczecinie i znalazła się w Złotej Dziesiątce.   

W latach 1964–1972 występowała z zespołem Czerwono-Czarni, " z którymi dzieliła największe triumfy estradowe. Wylansowała wiele przebojów młodzieżowych, m. in. nagrodzone na festiwalach opolskich za piosenki "Trzynastego' i "Nie wiem czy to warto". W utworach nagranych na płycie Kasi znakomicie odzwierciedlają się możliwości interpretacyjne: od piosenek pełnych lirycznej zadumy jak "Mały książę" czy "Był taki ktoś" do wesołych i żartobliwych jak "Kasia to właśnie ja" lub "Nie będzie mnie w domu". W znanym serialu telewizyjnym „Wojna domowa” pojawił się inny przebój Kasi: „Nie bądź taki szybki Bill”.

W latach sześćdziesiątych Kasia odnosiła wielkie sukcesy na festiwalach w Opolu a kilka lat później w Kołobrzegu zbierając wiele nagród. Na II Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w 1964 r. zdobyła I nagrodę w kategorii piosenka rozrywkowa i taneczna z utworem „O mnie się nie martw”. Rok później z tej samej kategorii, I nagrodę otrzymała piosenka „Nie wiem czy warto”. Na IV Krajowym Festiwalu w Oplolu w 1966 r. została nagrodzona przez Przewodniczącego Komitetu Radia i Telewizji za piosenkę „Nie bądź taki szybki Bill” a rok później  w 1967 r. za piosenkę „Trzynastego”, zdobyła nagrodę Towarzystwa Przyjaciół Opola.

Nastrojowy utwór „Mały książę”, do którego słowa napisał Krzysztof Dzikowski, a muzykę skomponował Ryszard Poznakowski, dał Kasi Sobczyk tytuł Piosenkarki 1967 Roku. Inne znane przeboje i śpiewane przez całą Polskę piosenki Kasi to „Biedroneczki są w kropeczki", „Nie wiem, czy to warto”, „Był taki ktoś”, „To nie grzech”, "Krótki list", "Cztery maki" "Ja mam taniec śpiew i ciebie".  

W 1979 r. Kasia Sobczyk wyjechała do Chicago, by wieść życie polonijnego artysty. Wraz z mężem Henrykiem Fabianem krótko koncertowała w USA na początku lat 80., a potem wróciła do Polski. Od 1992 r. przebywała w Chicago, gdzie nagrała dwie płyty solowe: "Ogrzej mi serce" oraz "Niewidzialne". W 2008 r. wróciła do Polski na stałe, ciężko chora. 24 września 2008 roku w koszalińskim amfiteatrze odbył się koncert „Kasia Sobczyk i Przyjaciele”, którym gwiazdy polskiej piosenki wsparły chorą koleżankę. Koncert prowadzili: Maria Szabłowska i Krzysztof Szewczyk. Kasia Sobczyk weszła na scenę śpiewając „Małego księcia” po raz ostatni.  

14 grudnia 2008 r. wyemitowano odcinek Szansy na sukces, w którym wystąpiła w jury razem z Ryszardem Poznakowskim. Zmarła 28 lipca 2010 w Warszawie. 4 sierpnia tego samego roku została pośmiertnie odznaczona przez ministra kultury i dziedzictwa narodowego Srebrnym Medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis. Pogrzeb Kasi odbył się 5 sierpnia 2010 r. na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie, urna z prochami piosenkarki została uroczyście złożona w katakumbach, obok krypty z prochami Czesława Niemena. Katarzyna Sobczyk jest uznana przez wielu za Królową Polskiej Piosenki.

Henryk Fabian (właściwie Henryk Sawicki) urodził się 11 czerwca 1942 r. w Grudziądzu. Tuż po wojnie przeniósł się do Szczecina. W 1964 r. został wokalistą kwartetu Nieznani. Od lutego do kwietnia 1965 r. współpracował z grupą Kon-Tiki.  
Największą popularność Henryk Fabian zyskał jako solista zespołu Czerwono-Czarni, z którym nagrał między innym album 17.000.000, a także takie przeboje jak:  
„Kwiatki", "Napiszę do ciebie z dalekiej podróży" czy piosenka tytułowa "Zakochani są sami na świecie", którą wykonał w duecie z Kasią Sobczyk.  

Henryk od razu podbił serca publiczności oraz wokalistki Katarzyny Sobczyk, która została jego żoną. Mieli syna Sergiusza Fabiana Sawickiego który urodził się w Koszalinie w 1975 r. Piosenki z jego repertuaru były już niejednokrotnie wyróżniane na konkursach i znane z programów młodzieżowych radia i telewizji. Wśród nich największą popularność zdobyła piosenka "Napiszę do ciebie z dalekiej podróży", która w jego wykonaniu uzyskała czołowe miejsce na radiowej liście przebojów "maj 68".   

W roku 1970 Henryk i Kasia śpiewali w zespole Wiatraki. Grupa, choć wylansowała kilka piosenek takich jak: "Polskie wiatraki"; "Beskidzkie świątki"; "Nocą"; "Zakochamy się któregoś dnia", w roku następnym zakończyła działalność. Od 1971 r. Henryk koncertował z żoną w ramach współpracy z Estradą Szczecińską. W 1981 r. wyjechali na występy do USA, wrócili do kraju przed wprowadzeniem stanu wojennego. W roku 1982 r. w Rozgłośni Polskiego Radia w Łodzi nagrał cztery utwory a rok później wziął udział w imprezie "Przeżyjmy to jeszcze raz - 25 lat Niebiesko-Czarnych" oraz w Rozgłośni Szczecińskiej Polskiego Radia nagrał dwa utwory: "Nie pytaj, komu bije dzwon" i "Nie zapomnijcie nigdy rocka. Henryk Fabian zmarł 21 sierpnia 1998 r. w Koszalinie. Henryk kiedy wychodził na scenę z piosenką „Napiszę do ciebie z dalekiej podróży", wśród pań rozlegały się krzyki zachwytu i wyznania miłości. Jego styl i charyzma zachwycały tłumy, a lider Mick Jagger zespołu The Rolling Stones ” po koncercie w Warszawie powiedział - Co to za świetny, rockowy głos.  

Autor:
Alicja Witkowska

Źródło materiału:
internet, różne

Kontakt: mediapolonii@gmail.com
copyright © 2019
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego