Anna Jantar - Polska Estrada

Polska Estrada
Przejdź do treści

Menu główne:

Artyści

Anna Jantar

Anna Jantar, właściwie Anna Maria Kukulska, z domu Szmeterling urodziła się 10 czerwca 1950 roku w Poznaniu. W latach 1965-1969 uczęszczała do Średniej Szkoły Muzycznej w Poznaniu, gdzie uczyła się gry na pianinie. W 1969 roku zdała egzamin do Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie, lecz nie została przyjęta z powodu braku miejsc. Karierę artystyczną rozpoczęła w 1968 roku jeszcze jako Anna Szmeterling. Współpracowała z zespołem Polne Kiaty z nim w poznańskim radiu nagrała utwór „Po ten kwiat czerwony”. Gdy miała 17 lat zadebiutowała na 5. Festiwalu Piosenek i Piosenkarzy Studenckich w Krakowie. Konkurs wygrała wtedy Maryla Rodowicz, ale Anna Jantar otrzymała wyróżnienie. Wtedy też nawiązała współpracę z teatrem studenkim "Oktawa" oraz klubami "Nurt" i "Od Nowa", gdzie zarówno śpiewała, jak i akompaniowała.

Od 1969 roku Anna była wokalistką zespołu Waganci, w którym występował także Jarosław Kukulski, jej przyszły mąż. Z Wagantami nagrała swoją pierwszą płytę - "czwórkę" z przebojem pt. "Co ja w tobie widziałam". W kwietniu 1971 roku Anna poślubiła Jarosława Kukulskiego w kościele św. Anny w Poznaniu. W 1972 roku po otrzymaniu uprawnienia Ministerstwa Kultury i Sztuki do wykonywania zawodu piosenkarki, została zawodową piosenkarką estradową i rozpoczęła karierę solową jako Anna Jantar.

W latach 70. Anna Jantar była czołową polską piosenkarką. W 1973 roku uczestniczyła w KFPP w Opolu, gdzie zaśpiewała swój pierwszy solowy przebój „Najtrudniejszy pierwszy krok” zostając tym samym najpopularniejszą piosenką lata. Rok 1974 obfitywał w szereg nagród i wyróżnień. Na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Słowenii w Lublanie otrzymała wyróżnienie za interpretację piosenki jugosłowiańskiej pt. "Czas jest złotem". W Kołobrzegu na VIII Festiwalu Piosenki Żołnierskiej została laureatką nagrody "Polskich Nagrań" i otrzymała tytuł "Miss Obiektywu". Tego samego roku otrzymała również II nagrodę jury w Dniu Polskim za wykonanie piosenki "Staruszek świat”. W Irlandii, na IX Konkursie Międzynarodowej Piosenki "Cisco" za utwór pt. "Tak wiele jest radości" otrzymala III nagrodę. W tym czasie Wielkim przebojem w Polsce został jej najbardziej rozpoznawalny do dziś przebój pt. "Tyle słońca w całym mieście".

We wrześniu 1975 roku na Festiwalu Piosenki w Dreźnie Anna otrzymała II nagrodę za utwór pt. "Niech ziemia tonie w kwiatach". A międzyczasie w sprzedaży ukazał się jej pierwszy longplay pt. "Tyle słońca w całym mieście" i trwały przygotowania do wydania kolejnej płyty pt. "Za każdy uśmiech". 3 marca 1976 roku Anna Jantar została mamą, na świat przyszła córka, Natalia Kukulska. Po kilku miesiącach macierzyńskiej przerwy, Anna powróciła do czynnego życia artystycznego. W 1976 roku na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w  Sopocie Anna otrzymała Złotą Płytę za longplay pt. “Tyle słońca w całym mieście". Rok później w telewizyjnym "Studio - 2" otrzymała to samo wyróżnienie - tym razem za krążek pt. "Za każdy uśmiech".

W 1977 roku nagrała 3 płytę pt. "Zawsze gdzieś czeka ktoś..." Anna zmieniła reperuar, sięgając po utwory bardziej ambitne. Piosenka pt. "Tylko mnie poproś do tańca", którą zaśpiewała w styczniu 1979 roku na Gali Interstudio '78 udowadniła, że stała się w pełni dojrzałą artystką. W 1979 roku Anna Jantar rozpoczęła współpracę z zespołami Perfect i Budka Suflera. Pierwszy utwór nagrany wspólnie z Budką Suflera pt. "Nic nie może wiecznie trwać" w plebiscycie słuchaczy Studia Gama, został wybrany jako piosenka roku 79. Pod koniec grudnia 1979 roku Anna wyjechała na pierwszą trasę koncertową do USA. Polonijna publiczność przyjęła ją z wielkim entuzjazmem i zaprosiła na kolejne występy.

Zimą 1979 roku, Anna ponownie wystąpiła w klubach polonijnych w Chicago i New Jersey. Na kilka dni przed powrotem do kraju, dała swój ostatni koncert, zarejestrowany przypadkowo na amatorskim sprzęcie. Powiedziała wówczas:  "Dobry wieczór, witam Państwa bardzo serdecznie. Witam wszystkie dzieci, które przyszły dzisiaj także (...). Drodzy Państwo, witam i w zasadzie niestety, z przykrością stwierdzam także, że żegnam. Ponieważ śpiewam dzisiaj po raz ostatni (...) dla Państwa i bardzo się cieszę i jednocześnie smucę trochę z tego powodu. Zaśpiewam dla Państwa kilka piosenek ze swojego repertuaru. Będą starsze, nowsze... Oczywiście nie zabraknie zupełnych nowości. A rozpocznę piosenką, którą darzę szczególnym sentymentem, jako że przypomina mi ona początki mojej pracy estradowej. Piosenka o pięknym tytule, który może być także receptą na szczęście - "Żeby szczęsliwym być".

14 marca 1980 roku Anna Jantar zginęła w katastrofie lotniczej w pobliżu warszawskiego Okęcia samolotu lecącego z Nowego Jorku. 25 marca 1980 roku piosenkarka została pochowana na warszawskim Cmentarzu Wawrzyszewskim, choć zbiorowa mogiła ofiar katastrofy lotniczej znajduje się na Cmentarzu Komunalnym na Wólce. W trakcie swojej kariery Anna Jantar zdobyła wiele nagród i wyróżnień. Anna była osobą wyjątkową i niepowtarzalną, osobowością swą zniewalała wszystkich. Miała talent, urodę, bezpośredniość. Umiała nie tylko pięknie śpiewać, ale i pięknie żyć! Bez zawiści, megalomanii, krzykliwej próżności, bez śladu egoizmu. Skromna, serdeczna, miła przyjazna, z poczuciem humoru, mądra i radosna.

W maju 1983 roku w Warszawie powstał jako jeden z pierwszych Klub Muzyczny Anny Jantar „Bursztyn”. Klub organizuje spotkania, wystawy, wieczory autorskie poświęcone piosenkarce. Od 1984 roku nagroda jej imienia przyznawana jest debiutantom na KFPP w Opolu. W kwietniu 2009 roku imieniem Anny Jantar została nazwana jedna z ulic w Opolu. 1 czerwca 2012 nastąpiło odsłonięcie gwiazdy Anny Jantar w Alei Gwiazd Polskiej Piosenki w Opolu. 3 czerwca 2012 odbył się koncert poświęcony pamięci Anny Jantar i Jarosława Kukulskiego „Życia mała garść”, podczas 49. Krajowego Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu.
Autor:
Agnieszka Debska

Źródło materiału:
internet, różne

Kontakt: mediapolonii@gmail.com
copyright © 2019
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego