Anna German - Polska Estrada - Historia Artystów Polskiej Estrady

Polska Estrada
Przejdź do treści

Menu główne:

Artyści

Anna German

Anna German urodziła się 14.02.1936 w Urgenczu w Uzbeckiej Socjalistycznej Republice Ludowej. Miała pochodzenie niemiecko-holendersko-rosyjskie. Anna German uczęszczała do VIII Liceum Ogólnokształcącego im. Bolesława Krzywoustego we Wrocławiu, które ukończyła w 1955 r. W styczniu 1962 r. uzyskała tytuł magistra geologii na Uniwersytecie Wrocławskim. Studia ukończyła z wyróżnieniem.

Anna jako piosenkarka debiutowała w 1960 r. we wrocławskim Kalamburze. W 1963 roku wzięła udział w III Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie, gdzie zdobyła II nagrodę w dniu polskim za utwór „Tak mi z tym źle”. Natomiast w 1964 r. zdobyła drugą nagrodę na Festiwalu Piosenki w Opolu śpiewając piosenkę „Tańczące Eurydyki”. Za tę samą piosenkę dostała nagrody podczas Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie w 1964 r.

Podczas III Festiwalu Piosenki w Opolu w 1965 r. zdobyła I nagrodę za piosenkę „Zakwitnę różą”. W tym okresie spotkała przyszłego męża – Zbigniewa Tucholskiego. Została także zaproszona przez włoską firmę fonograficzną „Company Discografica Italiana” (CDI) do Włoch. W 1966 r. podpisała trzyletni kontrakt z CDI. W tym samym roku wystąpiła na scenie paryskiej Olimpii. W 1967 r. jako pierwsza i jedyna w historii polska artystka zaśpiewała na XVII Festiwalu w San Remo, a także jako pierwsza cudzoziemka na XV Festiwalu Piosenki Neapolitańskiej z piosenkami jak ".Mamma" lub "Ave Maria".

Anna German przebywała we Włoszech. Renato z wytwórni Compania Discografica Italiana pożyczył samochód od swoich rodziców na trasę koncertową German. Poprzednią noc spędził w Szwajcarii i sam przyznał Annie, że nie spał przez całą noc. Podczas podróży w kierunku Bolonii Renato walczył z sennością i zmęczeniem. Sytuację dodatkowo pogarszał fakt, że Anna zanuciła "Torna Surriento", nastrojową pieśń, którą chwilę wcześniej śpiewała na koncercie. Przed Bolonią, na wysokości miasteczka San Lazzaro, Włoch zasnął za kierownicą sportowego auta. Samochód uderzył w kamienny mur oddzielający autostradę od wzniesienia. Siła uderzenia była tak ogromna, że Anna German wypadła z auta kilkanaście metrów dalej w zarośla na zboczu wzgórza. Do wypadku doszło 27.08.1967. Po wypadku Anny German w 1967 roku we Włoszech, Zbigniew Tucholski przyszły mąż Anny, porzucił karierę naukową, by opiekować się przykutą do łóżka ukochaną. To dzięki jego poświęceniu i miłości Anna German nie straciła wiary, że będzie kiedyś chodzić. Powracała do zdrowia przez trzy lata. Podczas rekonwalescencji napisała książkę biograficzną pt. Wróć do Sorrento?, w której wspominała swoją karierę oraz pracę artystyczną we Włoszech. W 1968 r. otrzymała Nagrodę Komitetu ds. Radia i TV za wybitne osiągnięcia w dziedzinie polskiej piosenki popularyzowanej w radiu i telewizji.

Na scenę powróciła w 1970 r. Nagrała trzecią płytę po polsku pt. Człowieczy los. W czerwcu 1970 r. pojawiła się ponownie na Festiwalu Piosenki w Opolu. Zdobyła tam nagrodę za piosenkę „Człowieczy los” oraz „Być może”. W 1971 r., także na festiwalu w Opolu, otrzymała nagrodę publiczności za „Cztery karty”. W maju 1971 r. brała udział w gali podczas otwarcia katowickiego Spodka przy 12 tys. publiczności. Również w 1971 r. otrzymała Nagrodę Miasta Warszawy za wybitne osiągnięcia w dziedzinie upowszechniania kultury.

Anna German i Zbigniew Tucholski wzięli ślub 23 marca 1972 r. w Zakopanem. Ceremonia odbyła się w Urzędzie Stanu Cywilnego. Świadkową Anny German była jej masażystka, a męskim świadkiem, był przypadkowy człowiek którego Tucholski spotkał na ulicy przed urzędem. Na ślubie nie było jednak matki Anny German. Irma Martnes-Berner nie tolerowała Tucholskiego i nie chciała, by jej córka wychodziła za mąż. 27 listopada 1975 r. urodził się ich syn Zbigniew junior. Z powodu macierzyństwa Anna na rok zawiesiła swoją działalność artystyczną.

W 1973 r. na Festiwalu Piosenki w Opolu otrzymała wyróżnienie za piosenkę „Ballada o niebie i ziemi”. W 1974 w związku z jubileuszem Polski Ludowej odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi. W 1978 r. na cześć pierwszego Polaka lecącego w kosmos, Mirosława Hermaszewskiego nagrała utwór pt. „W wielkiej kosmicznej rodzinie”. Artystka wielokrotnie występowała na Festiwalu Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu, gdzie w 1979 r. zdobyła Złoty Pierścień za piosenkę „O czym Bałtyk opowiada” i Złoty Kord (honorową nagrodę tygodnika „Żołnierz Polski”) oraz na Festiwalu Piosenki Radzieckiej w Zielonej Górze (ostatni raz w 1979 r.). Jej ostatnia polska płyta została zarejestrowana w 1979 r., a ostatnia w języku rosyjskim w 1980 r.

W 1980 za osiągnięcia artystyczne została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Za popularyzację polskiej piosenki w ZSRR otrzymała Honorową Odznakę TPPR (Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej). W połowie lat 70. wykryto u niej chorobę nowotworową. Jesienią 1980 r. po powrocie z koncertów w Australii nastąpił nawrót choroby zdiagnozowanej jako mięsak kości. Będąc w zaawansowanym stadium choroby komponowała psalmy i pieśni poświęcone Bogu. Wykonywane utwory zapisywała na domowym magnetofonie.
Po dwóch latach przegrała walkę z ciężką chorobą. Umarła w nocy 25 sierpnia/26 sierpnia 1982 r. w warszawskim Szpitalu Klinicznym przy ulicy Szaserów. Pogrzeb Anny German odbył się 30 sierpnia 1982 r. Artystka została pochowana na Cmentarzu Ewangelicko-reformowanym w Warszawie. Na jej tablicy nagrobnej widnieje napis z Psalmu 23: "Pan jest pasterzem moim". Matka Anny - Irma German dożyła sędziwego wieku 98 lat i zmarła w Warszawie w 2007 roku.

Przez krótkie 46 lat swojego życia Anna German była dobrym, szlachetnym i wrażliwym Człowiekiem z solidnym kręgosłupem moralnym. Nauczyła nas doceniać i dostrzegać w ludziach to, co dobre. Pokazała nam jak żyć w zgodzie ze sobą, jak mierzyć się z trudnościami losu i jak czerpać radość nawet z tych najmniejszych rzeczy. Sprawiła, że mocniej odczuwamy piękno przyrody, dźwięków i słów...

Delikatna i skromna, ale z niezwykłą siłą woli. Odnosząca wielkie sukcesy i borykająca się z jeszcze większymi dramatami. Anna German. Tajemnica białego anioła to rosyjski serial biograficzny, który powstał we współpracy z Ukrainą, Polska i Chorwacją. Opowiada historię słynnej polskiej piosenkarki Anny German. Został zrealizowany w 2012 z okazji 30. rocznicy jej śmierci. W serialu wykorzystano piosenki śpiewane przez Annę German.

Polska premiera serialu (emisja pierwszego odcinka) odbyła się 22 lutego 2013 w TVP1. Pierwsze trzy odcinki nowego serialu obejrzało na antenie TVP1 średnio 6,27 mln widzów. Sukces serialu zaskoczył wszystkich. W piątkowe wieczory przed telewizorem zasiadało – więcej niż oglądało kolejny sezon „Rancza”. Czwarty, najpopularniejszy odcinek, wyemitowany 15 marca zobaczyło prawie 7 mln. ludzi. TVP zarobiła na reklamach ponad 7 i pół mln. zł. brutto. Po odliczeniu rabatów i upustów – ok. 3 i pół mln. zł. A to dopiero początek. Nagle okazało się, że z tygodnia na tydzień cała Polska zaczęła słuchać Anny German. Na listy przebojów wróciły „Tańczące Eurydyki” i „Człowieczy los”, a wznowienia płyt rozchodzą się jak świeże bułeczki. Oczywiście machina sprzedaży ruszyła z impetem, by z historii „Białego Anioła” wycisnąć jak najwięcej. Wśród bestsellerów płytowych od kilku tygodni królują kolejne płyty German: składanka „40 piosenek”, śpiewany po rosyjsku dwupłytowy album „Nadieżda” i wznowiona po prawie 14 latach składanka „Złote przeboje. Bal u Posejdona”.

Określenie typu głosu Anny German, jak u większości artystów estradowych jest trudne.
Cechy altu. Artystka w przeważającej większości śpiewała w zakresie tego głosu spełniając w pełni parametry wymagane dla tego zakresu, koncentrując się na utworach altowych, swobodnie sięgając do połowy oktawy małej, tylko sporadycznie akcentując obecność w oktawie dwukreślnej.
Cechy sopranu. Za klasyfikacją do tego głosu przemawia przede wszystkim tembr głosu Anny German jak i wykonawstwo kilku arii Domenico Scarlattiego, pokazujące spójność barwy głosu śpiewaczki co najmniej do połowy oktawy dwukreślnej, predestynującej do wykonawstwa muzyki barokowej.
Cechy kontraltu. Za teoretyczną klasyfikacją do tego głosu przemawia rozległa skala, możliwości wokalne w dolnym rejestrze, klarowność głosu (posiadającego jednak zupełnie różną od kontraltu barwę).
Cechy mezzosopranu – naturalna skala śpiewaczki.
Zdolności koloraturowe. Wykonawstwo klasyczne. Choć śpiewaczka dysponowała pewną techniką wymaganą w muzyce klasycznej potrzebną do śpiewu koloraturowego (w sensie techniki, a nie skali) i realizowała klasyczne utwory o dość dużym stopniu trudności, to jednak nie była śpiewaczką stricte klasyczną, a muzyka klasyczna stanowiła bardziej margines, urozmaicenie jej bogatego repertuaru. W wykonawstwie klasycznym widać jednak głębsze zaangażowanie, niż u większości artystów stylu  classical crossover przejawiające się między innymi w doborze akompaniamentu (zespół muzyki dawnej zamiast uwspółcześnionych form).

Imię Anny German nosi główna ulica miasta Urgencz, w którym się urodziła.
Jej imieniem została nazwana asteroida (2519) Annagerman krążąca wokół Słońca pomiędzy Marsem a Jowiszem. W 1987 r. jej imieniem nazwano amfiteatr w Zielonej Górze. W 2001 r. w Zielonej Górze zorganizowano Ogólnopolski Konkurs na Interpretację Piosenki z Repertuaru Anny German. W 2002 r. przerodził się on w Festiwal Tańczące Eurydyki im. Anny German. Festiwal skierowany do wokalistów z kraju i zagranicy organizuje Zielonogórski Ośrodek Kultury. Zadaniem imprezy jest popularyzacja repertuaru Anny German oraz twórczości polskich kompozytorów muzyki rozrywkowej. Niepubliczna Szkoła Muzyczna I i II Stopnia im. Anny German w Białymstoku. W lutym 2012 r. przy wejściu do domu, w którym mieszkała Anna German we Wrocławiu (ul. Trzebnicka 5) została odsłonięta tablica pamiątkowa ku jej czci. Gwiazda imienna na Alei Sławy w Moskwie. 14 czerwca 2013 r. Wiceprezydent Miasta Opola odsłonił gwiazdę Anny German na Alei Gwiazd Festiwalu Polskiej Piosenki.

Autor:
Agnieszka Debska

Źródło materiału:
internet, różne

Kontakt: mediapolonii@gmail.com
copyright © 2019
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego